JÓZEF BIELAWSKI

Urodzony 12 sierpnia 1910 r. w Starej Wsi, zmarł 19 września 1997 r. w Warszawie.

Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Był wybitnym uczonym, którego praca położyła fundamenty pod nowoczesne badania nad światem arabskim i islamem w Polsce. Związany z Uniwersytetem Warszawskim, był twórcą instytucjonalnych badań arabistycznych i islamistycznych w tej placówce oraz autorem publikacji o uznaniu międzynarodowym.

Studia ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1947 roku uzyskał doktorat z prawa, równolegle zgłębiając języki orientalne (arabski, perski i turecki). W 1947 roku związał się z Instytutem Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1948–1951 przebywał na placówce dyplomatycznej w Ankarze, co zaowocowało wieloletnimi badaniami nad filozofią arabską. Tytuł profesora uzyskał w 1968 roku. Był współzałożycielem Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Arabskiej i członkiem zagranicznym Irackiej Akademii Nauk w Bagdadzie.

Do najważniejszych osiągnięć naukowych profesora należy m.in. przekład Koranu z 1986 roku – dzieło powszechnie uznawane za jego najważniejsze osiągnięcie i przełomowe wydarzenie w polskiej islamistyce. Profesor Bielawski wniósł również nieoceniony wkład w badania nad literaturą i filozofią wschodu, tworząc pierwszy w języku polskim zarys historii literatury arabskiej oraz współtworząc unikalną, dwutomową monografię poświęconą jej nowożytnym i współczesnym nurtom. Dopełnieniem jego bogatej działalności było aktywne popularyzowanie kultury muzułmańskiej – jako redaktor i współautor cenionego „Małego słownika kultury świata arabskiego”oraz tłumacz licznych dzieł klasycznej i nowoczesnej prozy arabskiej.