{"id":1154,"date":"2018-01-05T13:37:10","date_gmt":"2018-01-05T12:37:10","guid":{"rendered":"http:\/\/www.muzeum.brzozow.pl\/?page_id=1154"},"modified":"2021-03-09T11:53:59","modified_gmt":"2021-03-09T10:53:59","slug":"promocja-tomiku-wierszy-katarzyny-terchy-frankiewicz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/?p=1154","title":{"rendered":"Promocja tomiku wierszy Katarzyny Terchy-Frankiewicz"},"content":{"rendered":"\n

Poezja \u2013 niebezpieczna dziedzina sztuki<\/strong><\/span><\/p>\n\n\n\n

Brzozowska poetka, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rczyni i wyrazista <\/span>osobowo\u015b\u0107 Ruchu Poetyckiego \u201eZgrzyt\u201d Katarzyna <\/span>Tercha-Frankiewicz znana jest miejscowym mi\u0142o\u015bnikom literatury pi\u0119knej. Tym razem spotkanie autorskie w ratuszu mia\u0142o charakter promocji drugiego tomiku autorki \u2013 88-stronicowego zbioru pt. PKSem do Brzozowa<\/em>. Czwartkowy wiecz\u00f3r 19 pa\u017adziernika up\u0142yn\u0105\u0142 wi\u0119c jako kilkadziesi\u0105t ciep\u0142ych minut, podczas kt\u00f3rych publiczno\u015b\u0107 mia\u0142a okazj\u0119 zupe\u0142nie wyj\u0105tkowego, otwartego <\/span>kontaktu z m\u0142od\u0105 poetk\u0105, kt\u00f3ra zaprezentowa\u0142a kilka swoich kompozycji z ostatnich lat, a ponadto podzieli\u0142a si\u0119 z audytorium inspiruj\u0105cymi komentarzami do swoich liryk\u00f3w. Wspomnia\u0142a o szcz\u0119\u015bciu, kt\u00f3rego do\u015bwiadcza <\/span>w udanym ma\u0142\u017ce\u0144stwie z m\u0119\u017cem \u2013 Kamilem.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Spotkanie mia\u0142o charakter rozmowy, w kt\u00f3rej ujawni\u0142a si\u0119 po raz kolejny nietuzinkowa osobowo\u015b\u0107 autorki. Nie posz\u0142a ona drog\u0105 wielu m\u0142odych poet\u00f3w, dla kt\u00f3rych celem pozostaje opublikowanie jak najwi\u0119kszej liczby tomik\u00f3w. Naj\u015bwie\u017cszy tomik powsta\u0142 pod wp\u0142ywem <\/span>emocji, kt\u00f3re autorka scharakteryzowa\u0142a poprzez <\/span>pryzmat \u017cycia prywatnego: Przez ten ostatni rok bardzo du\u017co si\u0119 wydarzy\u0142o w naszym \u017cyciu \u2013 w moim \u017cyciu, w \u017cyciu Kamila. My\u015bl\u0119, \u017ce z powodu tych zmian, zwi\u0105zanych z narodzinami naszej Tosi i ze \u015bmierci\u0105 te\u015bcia, \u017ce ca\u0142e nasze \u017cycie zmieni\u0142o sw\u00f3j kierunek, \u017ce z mi\u0142o\u015bci romantycznej i zachwyt\u00f3w musieli\u015bmy przej\u015b\u0107 do szarej rzeczywisto\u015bci i pogodzi\u0107 si\u0119 z pewnymi rzeczami. Pomy\u015bleli\u015bmy o tym, \u017ceby wyda\u0107 tomik wsp\u00f3lny, jednak p\u00f3\u017aniej Kamil stwierdzi\u0142, \u017ce lepiej by by\u0142o, gdybym sama wyda\u0142a, poniewa\u017c \u2013 m\u00f3wi\u0105c kolokwialnie \u2013 mi si\u0119 nale\u017cy. My\u015bl\u0119, \u017ce by\u0142a to kwestia potrzeby. Tyle lat min\u0119\u0142o od wydania poprzedniego tomiku. Wszyscy wko\u0142o co\u015b wydaj\u0105 i mo\u017ce pora zastanowi\u0107 si\u0119 nad tym, by wyda\u0107 co\u015b w\u0142asnego, osobistego i nie pozosta\u0107 na jednym tomiku. My\u015bl\u0119, \u017ce na t\u0119 decyzj\u0119 mia\u0142y wp\u0142yw narodziny dziecka, \u017ce chcia\u0142am pozostawi\u0107 po sobie co\u015b jeszcze i\u2026 urodziny, kt\u00f3re obchodz\u0119 za kilka dni, na to wp\u0142yn\u0119\u0142y. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce mo\u017ce sobie zrobi\u0107 taki ma\u0142y prezent w formie tomiku.<\/em><\/span><\/p>\n\n\n\n

Poeci identyfikuj\u0105cy si\u0119 z ruchem \u201eZgrzyt\u201d zazwyczaj lubi\u0105 odniesienia do klasyki. Nie inaczej post\u0119puje <\/span>bohaterka spotkania promocyjnego w ratuszu, kt\u00f3ra ceni <\/span>sobie epok\u0119 romantyczn\u0105, a spo\u015br\u00f3d tw\u00f3rc\u00f3w polskich postacie pomnikowe, ale zarazem \u201epodr\u0119cznikowe\u201d: Mickiewicza, S\u0142owackiego, Grottgera, Baczy\u0144skiego, Osieck\u0105, Po\u015bwiatowsk\u0105 i Tuwima, kt\u00f3rego cytat zamie\u015bci\u0142a na pocz\u0105tku tomiku. Teoretycznie teksty i obrazy tych mistrz\u00f3w powinny sprzyja\u0107 \u0142atwemu odczytaniu <\/span>ich przes\u0142ania, skoro tak cz\u0119sto bywaj\u0105 \u201eanalizowani\u201d m.in. podczas lekcji mowy ojczystej, jednak\u017ce brzozowska poetka \u2013 nawi\u0105zuj\u0105c do ich tw\u00f3rczo\u015bci \u2013 wymyka si\u0119 z takiego, na poz\u00f3r prostego zrozumienia swoich kompozycji. Wprost stwierdza, \u017ce jej poezja nie jest adresowana do dzieci i m\u0142odzie\u017cy, nie zawiera jednoznacznych odniesie\u0144 i stwierdze\u0144. Potwierdzi\u0142a to interpretacj\u0105 dw\u00f3ch swoich liryk\u00f3w, m\u00f3wi\u0105c: Wiersz \u201eModlitwa\u201d jest dla mnie bardzo wa\u017cny i wi\u0105\u017ce si\u0119 z pierwszym przyjazdem Kamila. Gdy poznali\u015bmy si\u0119 i zacz\u0105\u0142 do mnie przyje\u017cd\u017ca\u0107, przysz\u0142a taka chwila, kiedy dawne bol\u0105czki przesta\u0142y mie\u0107 jakie\u015b znaczenie i kiedy to, co wydarzy\u0142o si\u0119 w Rzeszowie, a by\u0142 to dla mnie bardzo trudny czas, przesta\u0142o by\u0107 istotne. Pogodzi\u0142am si\u0119 z tym i w\u0142a\u015bnie z tego pogodzenia powsta\u0142 ten wiersz. Uwa\u017cam, \u017ce poezja jest do\u015b\u0107 niebezpieczn\u0105 dziedzin\u0105 sztuki, bo w jednym wierszu mo\u017cna zawrze\u0107 tyle tre\u015bci filozoficznych, co w wielu traktatach poetyckich. I jak tutaj interpretowa\u0107, rozumie\u0107 wiersz, kt\u00f3ry niesie ze sob\u0105 mas\u0119 tre\u015bci? Mo\u017ce by\u0107 rozumiany na kilka sposob\u00f3w, a jak taki wiersz ukaza\u0107 dziecku? To jest ryzykowne, ale chcia\u0142abym odpowiedzie\u0107 wierszem, nad kt\u00f3rym zastanawiali\u015bmy si\u0119 bardzo d\u0142ugo, czy umie\u015bci\u0107 go w tym tomiku. Chcia\u0142abym wyja\u015bni\u0107, jak go rozumiem i jak powsta\u0142: \u201ePrzez pryzmat jej cia\u0142a \/ patrzysz na niego Aniele \/ rozkoszy \/ odsu\u0144 przeszkod\u0119 \/\/ Pozw\u00f3l poczu\u0107 Prawd\u0119 w ciele \/\/ Mocniejszy od przyja\u017ani \/ mo\u017ce by\u0107 tylko seks\u201d. Przede wszystkim te ostatnie s\u0142owa by\u0142y takimi okre\u015bleniami, o kt\u00f3rych rozmawia\u0142am razem z Ani\u0105 Ziemb\u0105-Lonc, czy to si\u0119 nadaje dla dzieci, dla m\u0142odzie\u017cy, czy to nie popycha do refleksji zbyt ryzykownych. Zastosowa\u0142am tutaj gr\u0119 s\u0142\u00f3w, bo s\u0142owo \u201emocniejszy\u201d nawi\u0105zuje zar\u00f3wno do mi\u0142o\u015bci fizycznej, jak i do mi\u0142o\u015bci platonicznej, kt\u00f3ra nie daje spe\u0142nienia. Uwa\u017cam, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 platoniczna, przyja\u017a\u0144 to jest zawsze \u201eza ma\u0142o\u201d, cz\u0142owiek potrzebuje czego\u015b wi\u0119cej \u2013 spe\u0142nienia duchowego i fizycznego, tylko to potrafi da\u0107 cz\u0142owiekowi szcz\u0119\u015bcie. Cz\u0142owiek czuje si\u0119 szcz\u0119\u015bliwy wtedy, gdy odnajduje si\u0119 w \u015bwiecie, kt\u00f3ry potrafi mu da\u0107 jedno i drugie, kiedy uda mu si\u0119 stworzy\u0107 rodzin\u0119, znale\u017a\u0107 szcz\u0119\u015bcie duchowe i fizyczne \u2013 to jest prawdziwe spe\u0142nienie. S\u0142owo \u201emocniejszy\u201d jest kluczowe w tym wierszu, bo mo\u017cna go u\u017cy\u0107 do okre\u015blenia i przyja\u017ani, i seksu, a to s\u0142owo jest dla mnie \u0142\u0105cznikiem dw\u00f3ch stref: i seksu, i przyja\u017ani. Podobnie jest i w wierszu: \u201eBo mam si\u0142\u0119 niekochania \/ i patrzenia na Ciebie \/ tak jakby\u015b by\u0142 tym jedynym \/ najwspanialszym \/\/ w spojrzeniu jest najwi\u0119cej mi\u0142o\u015bci \/ w sercu najmniej\u201d. Ci\u0119\u017cko by by\u0142o wyt\u0142umaczy\u0107 to dzieciom, ale my\u015bl\u0119, \u017ce co\u015b w tych s\u0142owach jest: czasami w spojrzeniu ta mi\u0142o\u015b\u0107 jest, ale gdzie\u015b g\u0142\u0119biej, w sercu czego\u015b brakuje<\/em>.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Bardzo dojrza\u0142e stanowisko zajmuje Katarzyna <\/span>Tercha-Frankiewicz, opisuj\u0105c swoje poczynania na niwie literackiej. Nie podziela apeli, by nie czyta\u0107 utwor\u00f3w innych autor\u00f3w i mimowolnie ulega\u0107 zapo\u017cyczaniu <\/span>od nich ciekawych metafor, por\u00f3wna\u0144 czy innych figur. Wprost przeciwnie, uwa\u017ca, \u017ce nale\u017cy mie\u0107 zdrowe <\/span>podej\u015bcie do siebie samej i swojej tw\u00f3rczo\u015bci i tym <\/span>bardziej mie\u0107 kontakt z dobr\u0105 literatur\u0105, by nawi\u0105zywa\u0107 do tego, co sta\u0142o si\u0119 klasyk\u0105, zosta\u0142o uznane i docenione, ale i pod\u0105\u017ca\u0107 w\u0142asn\u0105 drog\u0105 przekazu. Dlatego <\/span>te\u017c bez ogr\u00f3dek wyznaje: Dla mnie poezja to jest przede wszystkim pasj\u0105. Opr\u00f3cz emocji, opr\u00f3cz tego, co pisz\u0119 uwielbiam czyta\u0107 poezj\u0119. Kiedy\u015b znalaz\u0142am wydanie \u201eSonet\u00f3w\u201d Szekspira, uda\u0142o mi si\u0119 je kupi\u0107 i zakocha\u0142am si\u0119 w nich, bo to by\u0142o wspania\u0142e prze\u017cycie duchowe. My\u015bl\u0119, \u017ce \u2013 czytaj\u0105c r\u00f3\u017cnych poet\u00f3w \u2013 mo\u017cna do\u015bwiadczy\u0107 niesamowitych rzeczy. Nie potrafi\u0142abym nie czyta\u0107 cudzej poezji. Co do odbioru \u201eplagiat \u2013 nieplagiat\u201d mam do swojej poezji dystans. Na szcz\u0119\u015bcie nie jestem wybitn\u0105 poetk\u0105, znan\u0105 na ca\u0142\u0105 Polsk\u0119, wi\u0119c nikt nie pos\u0105dzi o plagiat; i mam nadziej\u0119, \u017ce za \u017cycia nie dost\u0105pi\u0119 tego. Podchodz\u0119 do tych kwestii do\u015b\u0107 lekko, czytam, pisz\u0119, troch\u0119 tym \u017cyj\u0119, fascynuj\u0119 si\u0119 tym i my\u015bl\u0119, \u017ce najgorsze, co mo\u017cna zrobi\u0107 cz\u0142owiekowi, kt\u00f3ry zaczyna pisa\u0107, to stawia\u0107 zakazy i nakazy. Przez d\u0142ugi czas nie potrafi\u0142am zaakceptowa\u0107 samej siebie; do dzisiaj niezwykle trudno jest mi otworzy\u0107 sw\u00f3j tomik, swoje opowiadania, popatrze\u0107 na swoje rysunki i oceni\u0107 je, czy one s\u0105 dobre czy z\u0142e. Wiem, \u017ce gdyby kto\u015b zacz\u0105\u0142 mi wytycza\u0107 jakie\u015b granice, zrobi\u0142by mi bardzo du\u017c\u0105 krzywd\u0119, bo dla mnie poezja, tw\u00f3rczo\u015b\u0107 to jest po prostu wolno\u015b\u0107, sfera, w kt\u00f3rej si\u0119 odnajduj\u0119, w kt\u00f3rej chc\u0119 \u017cy\u0107 i nie chc\u0119, aby ktokolwiek mi w to ingerowa\u0142. A zdarza\u0142y mi si\u0119 takie przypadki, \u017ce doradzano mi, \u017cebym zmieni\u0142a metafory na inne, ale ja tego nie potrafi\u0119 i ciesz\u0119 si\u0119 z tego, co mam; ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce ten tomik wygl\u0105da tak, a nie inaczej, \u017ce znajduje swoich odbiorc\u00f3w. Nie mo\u017cna zabiera\u0107 ludziom ich wolno\u015bci. Je\u015bli chc\u0105 czyta\u0107, niech czytaj\u0105. Je\u015bli chc\u0105 pisa\u0107, niech pisz\u0105. Je\u015bli nie chc\u0105 czyta\u0107, nie chc\u0105 pisa\u0107, niech nie robi\u0105 tego<\/em>.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Autorka nie ukrywa swojej otwartej relacji z Bogiem, mistyk\u0105 i religi\u0105. Jej wiersze s\u0105 pe\u0142ne odniesie\u0144 <\/span>do Stw\u00f3rcy, cho\u0107 zosta\u0142y umiej\u0119tnie okryte artystycznym woalem, kt\u00f3ry na pierwszy rzut oka wydaje si\u0119 czym\u015b dalekim od duchowego wyznania. Bohaterka wieczornego spotkania w ratuszu deklaruje wprost: Kwestie wiary bardzo wp\u0142yn\u0119\u0142y na moj\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych wierszy, kt\u00f3re znajduj\u0105 si\u0119 w tym tomiku, to s\u0105 modlitwy, nawet je\u015bli wygl\u0105daj\u0105 jak erotyki, a w szczeg\u00f3lno\u015bci wiersze-erotyki to s\u0105 w\u0142a\u015bnie wiersze-modlitwy. Nawi\u0105zuj\u0105 do Ko\u015bcio\u0142a i Chrystusa jako Oblubie\u0144ca i Oblubienicy. Zawsze, kiedy pisywa\u0142am erotyki, zwi\u0105zane przede wszystkim z mi\u0142o\u015bci\u0105 do cz\u0142owieka, \u0142apa\u0142am si\u0119 na tym, \u017ce jednak my\u015bl\u0119 ca\u0142y czas o Bogu i kwestiach, zwi\u0105zanych z wiar\u0105. Gdy rozmawia\u0142am na tematy, zwi\u0105zane z wiar\u0105, to cz\u0119sto ludzie wyra\u017cali swoj\u0105 niech\u0119\u0107 lub nienawi\u015b\u0107 do ksi\u0119\u017cy. Zastanawia\u0142am si\u0119, dlaczego je\u015bli rozmawiamy o wierze, o ksi\u0119\u017cach, o Ko\u015bciele jako instytucji, nie m\u00f3wimy o Bogu\u2026 i dlaczego nikt mi nie powie otwarcie, \u017ce nienawidzi Boga. My\u015bl\u0119, \u017ce m\u00f3j w\u0142asny rozw\u00f3j duchowy, zwi\u0105zany z kwestiami mi\u0142o\u015bci czy nienawi\u015bci do Boga, w du\u017cej mierze wp\u0142yn\u0105\u0142 w\u0142a\u015bnie na te wiersze.<\/em><\/span><\/p>\n\n\n\n

Wiersz, o kt\u00f3rym chcia\u0142abym powiedzie\u0107, zwi\u0105zany z Prawd\u0105, powsta\u0142 przez pewn\u0105 osob\u0119, o kt\u00f3rej dowiedzia\u0142am si\u0119 prawdy bardzo nieprzyjemnej dla mnie i bolesnej, a jednocze\u015bnie u\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce czasami ta prawda, kt\u00f3r\u0105 niesie Biblia, te\u017c mo\u017ce by\u0107 bardzo trudna: \u201ePozna\u0142am Prawd\u0119 \/ zmiot\u0142a mnie z powierzchni ziemi \/ daj\u0105c akceptacj\u0119 \/\/ zostawi\u0142a mi dusz\u0119 \/ kt\u00f3ra tak boli \/ \u017ce tylko krzycze\u0107 \/\/ zamiast tego \u2013 \/ cisza \/ \u2013 moje milczenie \/ nienawi\u015bci samotno\u015bci \/ najlepszy przyjaciel \/ tego co uczy si\u0119 chodzi\u0107\u201d. My\u015bl\u0119, \u017ce ten wiersz potrafi najlepiej odpowiedzie\u0107 na pytanie o prawd\u0119<\/em>.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Naturalno\u015b\u0107 i autentyczno\u015b\u0107 dotyczy nie tylko og\u00f3lnej sfery \u017cycia, ale tak\u017ce wyj\u0105tkowego daru, jakim jest talent liryczny. Prowadz\u0105cy spotkanie za Tuwimem przywo\u0142a\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci o tym, kiedy zaczyna si\u0119 prawdziwy wiersz <\/span>i zapyta\u0142 o to, gdzie znajduje si\u0119 w odczuciu bohaterki wieczoru granica mi\u0119dzy zwyk\u0142\u0105 wypowiedzi\u0105 a prawdziwym, pe\u0142nowarto\u015bciowym utworem. Sympatyczna <\/span>poetka z jednej strony odpowiedzia\u0142a bardzo jasnym <\/span>i kr\u00f3tkim komunikatem, ale podzieli\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c swoimi \u2013 ju\u017c nie tak jednoznacznymi \u2013 przemy\u015bleniami: Wiersza z pewno\u015bci\u0105 do\u015bwiadcza si\u0119, kiedy jest ogie\u0144. Gdy wydawa\u0142am ten tomik, mia\u0142am obawy, czy kto\u015b, kto czyta\u0142 poprzedni tomik, nie powie mi, \u017ce to, co wyda\u0142am teraz, jest gorsze, cho\u0107 tu nie wyst\u0119puje kwestia \u201elepsze \u2013 gorsze\u201d, tylko ten tomik na pewno jest inny. To jest ca\u0142kiem inna tw\u00f3rczo\u015b\u0107 ni\u017c ta sprzed kilku lat, bo tam by\u0142y dla mnie wiersze-pr\u00f3by; wtedy uczy\u0142am si\u0119 pisa\u0107 i trzyma\u0142am si\u0119 tych schemat\u00f3w, o kt\u00f3rych m\u00f3wiono mi w Sanoku na k\u00f3\u0142ku poetyckim (w og\u00f3le by\u0142am zaskoczona, \u017ce kto\u015b chce to wyda\u0107), a teraz s\u0105 to wiersze, kt\u00f3re p\u0142yn\u0105 prosto z serca. Gdy patrz\u0119 na tamten okres, dostrzegam, \u017ce to by\u0142 \u201ebe\u0142kot\u201d poetycki, a nie poezja (ja to tak przynajmniej okre\u015blam, mo\u017ce komu\u015b si\u0119 to spodoba\u0107 lub nie), natomiast do obecnego tomiku wybra\u0142am t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 poezji, kt\u00f3ra jest mi szczeg\u00f3lnie bliska, ale jednocze\u015bnie w miar\u0119 \u0142atwa do wyt\u0142umaczenia i w miar\u0119 zrozumia\u0142a. Wiersze w tym tomiku to s\u0105 dla mnie wiersze, mog\u0119 je nazwa\u0107 faktycznymi wierszami, maj\u0105 w sobie ten ogie\u0144. Pisa\u0142am je pod wp\u0142ywem bardzo silnych emocji, intensywnych przemy\u015ble\u0144, praktycznie ka\u017cdy taki wiersz \u201eodchorowa\u0142am\u201d na sw\u00f3j spos\u00f3b.<\/em><\/span><\/p>\n\n\n\n

Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Katarzyny Terchy-Frankiewicz nie stroni od ciekawych postaci. W\u015br\u00f3d nich jako niepodobne <\/span>do innych, zupe\u0142nie nieziemsko i odr\u0119bnie od sfery <\/span>ludzkiej jawi\u0105 si\u0119 anio\u0142y. Poetka lubi si\u0119 do nich odnosi\u0107 g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na ich wyj\u0105tkowo\u015b\u0107: Anio\u0142y to s\u0105 pewne si\u0142y duchowe. Ci\u0119\u017cko mi tutaj m\u00f3wi\u0107 o anio\u0142ach jako wys\u0142annikach, chocia\u017c zawsze fascynowa\u0142y mnie te postacie i cz\u0119sto wykorzystuj\u0119 motywy anielskie w grafikach, a czasami pojawiaj\u0105 si\u0119 w poezji, ale my\u015bl\u0119, \u017ce s\u0105 to anio\u0142y, kt\u00f3re pr\u00f3buj\u0105 co\u015b naprawi\u0107. Pierwsza ilustracja na ok\u0142adce to anio\u0142, kt\u00f3ry doszywa sobie skrzyd\u0142a, inny ukrywa si\u0119 we w\u0142asnych skrzyd\u0142ach, a trzeci wyci\u0105ga serce na d\u0142oni. S\u0105 to postacie, kt\u00f3re albo co\u015b naprawiaj\u0105, albo ukazuj\u0105, \u017ce ich si\u0142a rodzi si\u0119 w b\u00f3lu (doszywanie skrzyde\u0142 czy wyrywanie sobie serca mo\u017ce bole\u0107). My\u015bl\u0119, \u017ce mimo wszystko b\u00f3l tak\u017ce mo\u017ce doda\u0107 skrzyde\u0142<\/em>.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Zagadnienie cierpienia jest obecne w tw\u00f3rczo\u015bci brzozowskiej autorki. Jej szczere wyznanie o swoich do\u015bwiadczeniach zrobi\u0142o ogromne wra\u017cenie na publiczno\u015bci, zaskarbiaj\u0105c jej szacunek. Poetka powiedzia\u0142a m.in.: Kwestie b\u00f3lu fizycznego, a zw\u0142aszcza psychicznego zawsze by\u0142y mi szczeg\u00f3lnie bliskie. Za kilka dni b\u0119d\u0119 mia\u0142a 30 lat, a to sk\u0142ania do refleksji, zwi\u0105zanej z w\u0142asnym zdrowiem, \u017ce ju\u017c w sumie 20 lat dzia\u0142am na lekach; \u017ce okres dzieci\u0144stwa sp\u0119dzi\u0142am w szpitalach; \u017ce ten czas, kt\u00f3ry powinien by\u0107 dla mnie okresem szcz\u0119\u015bliwym, taki nie by\u0142 i musia\u0142am na szcz\u0119\u015bcie troch\u0119 poczeka\u0107; \u017ce dopiero od kilku lat mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce czuj\u0119 si\u0119 osob\u0105 szcz\u0119\u015bliw\u0105, spe\u0142nion\u0105; \u017ce to wszystko powoli, powoli do mnie przysz\u0142o i \u017ce co\u015b z tego \u017cycia dosta\u0142am. Prze\u017cycia, zwi\u0105zane g\u0142\u00f3wnie z dzieci\u0144stwem spowodowa\u0142y, \u017ce musia\u0142am te\u017c poczeka\u0107 na sw\u00f3j \u201eokres buntu\u201d; \u017ce to wszystko przysz\u0142o troch\u0119 p\u00f3\u017aniej, dlatego te wiersze s\u0105, jakie s\u0105\u2026 ten b\u00f3l i cierpienie zajmuje wa\u017cne miejsce w mojej tw\u00f3rczo\u015bci<\/em>.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Poetka, opisuj\u0105c wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, niejednokrotnie zdaje si\u0119 rusza\u0107 na b\u00f3j z mod\u0105, idzie <\/span>pod pr\u0105d. Pokazuje, \u017ce jej ukochanym miejscem jest rodzinna okolica, prowincja, niewielkie miasto: Musia\u0142am jecha\u0107 na studia do Rzeszowa i mimo wszystko tam dosz\u0142am do wniosku, \u017ce nie wyobra\u017cam sobie, by mo\u017cna by\u0142o jecha\u0107 za granic\u0119. Pewnie bym za granic\u0105 umar\u0142a z t\u0119sknoty za tym miejscem, szczeg\u00f3lnie za tymi widokami, za tym, \u017ce mog\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 sobie w pola na spacer, obejrze\u0107 po prostu \u015bwiat troszk\u0119 z g\u00f3ry, spojrze\u0107 na t\u0119 nasz\u0105 jesie\u0144. I sk\u0105d to si\u0119 wzi\u0119\u0142o? Nie by\u0142o tego od pocz\u0105tku. Jeszcze, gdy wydawa\u0142am poprzedni tomik, to mia\u0142am ogromy problem z kwestiami, zwi\u0105zanymi z patriotyzmem i nawet zami\u0142owanie do romantyk\u00f3w mi nie pomog\u0142o, tylko dopiero do\u015bwiadczenie wyjazdu sprawi\u0142o, \u017ce nie chcia\u0142abym mie\u0107 nikogo z bliskich za granic\u0105, nie chcia\u0142abym jecha\u0107 za granic\u0119. W Rzeszowie stwierdzi\u0142am, \u017ce wracam do domu, wracam tutaj i co by si\u0119 nie dzia\u0142o, chc\u0119 \u017cy\u0107 i umrze\u0107 tutaj i po prostu cieszy\u0107 si\u0119 tym, co mam tutaj, w Brzozowie. Szczeg\u00f3lnym takim w\u0142a\u015bnie do\u015bwiadczeniem dla mnie by\u0142y jedne \u015bwi\u0119ta wielkanocne, kiedy przyjecha\u0142am jeszcze na studiach magisterskich do domu i\u2026 masa ludzi w ko\u015bciele. To wszystko w\u0142a\u015bnie sobie wtedy u\u015bwiadomi\u0142am, wtedy poczu\u0142am wi\u0119\u017a z tymi lud\u017ami, \u017ce jednak dobrze, \u017ce wszyscy jeste\u015bmy razem mimo tego, \u017ce wielu w\u0142a\u015bnie wraca do Brzozowa tylko na \u015bwi\u0119ta i \u017ce w sumie Brzoz\u00f3w od\u017cywa w \u015bwi\u0119ta \u2013 w Bo\u017ce Narodzenie, na Wielkanoc. Odpowiem moim ulubionym wierszem \u201ePo\u017cegnanie powsta\u0144ca\u201d, kt\u00f3ry powsta\u0142 w\u0142a\u015bnie pod wp\u0142ywem takiej chwili, kiedy sami stan\u0119li\u015bmy z Kamilem przed wsp\u00f3ln\u0105 dla nas decyzj\u0105, bo zbli\u017ca\u0142o si\u0119 wesele, \u015blub, a tu brak pracy, brak takich perspektyw\u2026 trudna chwila i w takiej chwili w\u0142a\u015bnie powsta\u0142 wiersz \u201ePo\u017cegnanie powsta\u0144ca\u201d: <\/em>\u201eNie odje\u017cd\u017caj m\u00f3j kochany \/ do Francji czy do Niemiec \/ zobacz \/ tutaj Stobnica tak powoli p\u0142ynie \/ jak nasz Internet. \/\/ Nie odje\u017cd\u017caj ukochany \/ tylko tutaj na pytanie \/ gdzie pracujesz \/ wszyscy odpowiadaj\u0105 w Wafro lub GRAN-PIKu \/\/ Nie odje\u017cd\u017caj ukochany \/ tutaj ko\u015bci\u00f3\u0142 w centrum miasta \/ poranne dzwony \/ fryzjer za 15 z\u0142otych. \/\/ Nie odje\u017cd\u017caj ukochany \/ Tylko tutaj mo\u017cemy si\u0119 odprowadzi\u0107 \/ Do pracy \/ Do biblioteki \/ Do szpitala \/ Do \u015bmierci\u201d.<\/em><\/span><\/p>\n\n\n\n

Bardzo osobista refleksja zaowocowa\u0142a kolejnym pytaniem, tym razem o relacj\u0119 z czytelnikami. <\/span>Odpowied\u017a zainicjowa\u0142a poetka retorycznie: Co znaczy zaufanie? My\u015bl\u0119, \u017ce osoby, kt\u00f3rym daj\u0119 sw\u00f3j tomik, cz\u0119sto mo\u017ce nawet nie wiedz\u0105 o tym, \u017ce rozwa\u017ca\u0142am: da\u0107 czy nie da\u0107, oto jest pytanie. Jednak mimo wszystko to jest jaki\u015b kawa\u0142ek mnie, cz\u0119\u015b\u0107 mojej w\u0142asnej osoby i po prostu jaka praca by to nie by\u0142a \u2013 czy ona jest co\u015b warta, czy nie, to jednak cz\u0142owiek to kocha, co tworzy\u0142 i zrobi\u0142. Tacy jeste\u015bmy. My\u015bl\u0119, \u017ce w jakim\u015b stopniu licz\u0119 na to zaufanie, \u017ce jednak te wiersze trafi\u0105 w dobre r\u0119ce, \u017ce zostanie to odebrane, a nie rzucone gdzie\u015b na p\u00f3\u0142k\u0119 i b\u0119dzie le\u017ca\u0142o i le\u017ca\u0142o w niesko\u0144czono\u015b\u0107. Ale z drugiej strony te\u017c prawda jest taka, \u017ce to jest jedna z wielu ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re zosta\u0142y wydane i kt\u00f3re ukaza\u0142y si\u0119 i po prostu wiadomo, wszystkich ksi\u0105\u017cek nie da si\u0119 przeczyta\u0107; to jest niemo\u017cliwe. <\/em><\/span><\/p>\n\n\n\n

Pragn\u0119 przekaza\u0107 bardzo prost\u0105 rzecz: bez dystansu cz\u0142owiek zginie, bo ile\u017c mo\u017cna przejmowa\u0107 si\u0119 samym sob\u0105 i tym, co si\u0119 wko\u0142o mnie dzieje, bo jest co\u015b poza mn\u0105, jest ca\u0142y pi\u0119kny \u015bwiat, kt\u00f3ry mamy do dyspozycji. S\u0105 ludzie wspaniali, pi\u0119kni i tak my\u015bl\u0119, \u017ce z domu wynios\u0142am to, \u017ce w ludziach zawsze jest co\u015b dobrego i warto to odkrywa\u0107, warto na to spojrze\u0107 i ka\u017cdy jest wra\u017cliwy na sw\u00f3j spos\u00f3b, ka\u017cdy jest inny, pi\u0119kny, wspania\u0142y. Jest po prostu elementem tego ca\u0142ego wszech\u015bwiata i po prostu dzia\u0142a doskonale, bo jakby patrze\u0107 na nasze cia\u0142o, to jest ono czym\u015b niesamowitym, jaka\u017c to jest konstrukcja z punktu widzenia mechaniki czy artystycznego. Wed\u0142ug mnie cia\u0142o jest najlepszym dzie\u0142em sztuki, jakie kiedykolwiek mog\u0142o powsta\u0107. Ca\u0142y \u015bwiat jest przecie\u017c tak przemy\u015blany, tak skonstruowany, \u017ce to przechodzi ludzkie poj\u0119cie i my\u015bl\u0119, \u017ce koncentrowanie si\u0119 w\u0142a\u015bnie na samym sobie, brak dystansu do siebie mo\u017ce po prostu cz\u0142owieka wp\u0119dzi\u0107 w jak\u0105\u015b depresj\u0119, bo przecie\u017c wszystko przeminie, my jeste\u015bmy tutaj tylko na chwil\u0119. My\u015bl\u0119, \u017ce w\u0142a\u015bnie g\u0142\u00f3wnie o to mi chodzi, \u017ce jednak ta ironia i dystans s\u0105 tak potrzebne troch\u0119 do codziennego funkcjonowania, \u017ceby nam by\u0142o \u0142atwiej i weselej, przyjemniej. My\u015bl\u0119, \u017ce przede wszystkim o to chodzi<\/em>.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Szczere, niepozbawione wzrusze\u0144, przes\u0142anie poetki pozwoli\u0142o publiczno\u015bci prze\u017cy\u0107 kilka ciekawych chwil <\/span>z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105, kt\u00f3ra nie idzie \u201ez g\u0142\u00f3wnym pr\u0105dem\u201d, <\/span>a raczej stara si\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na kwestie ponadczasowe, niemodne i bagatelizowane przez wsp\u00f3\u0142czesnych zjadaczy chleba. Spotkanie zako\u0144czy\u0142o si\u0119 sk\u0142adaniem dedykacji na stronicach tomiku brzozowskiej mistrzyni s\u0142owa.<\/span><\/p>\n\n\n\n

M.A.J.<\/em><\/span><\/p>\n\n\n\n

fot. MK<\/em><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Poezja \u2013 niebezpieczna dziedzina sztuki<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":913,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"categories":[11,2,10,17,24],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1154"}],"collection":[{"href":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1154"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1154\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5302,"href":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1154\/revisions\/5302"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/913"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1154"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1154"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/muzeum.brzozow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1154"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}